Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2009

Ax και να γινομουν παλι παιδι.

Η σχολικη χρονια αρχισε και φετος. Χτες περασα απο το σχολειο του χωριου μου. Καθημερινα περνουσα απο κει τα πρωινα για να παω στην δουλεια μου. Ο αυλογυρος ομως ηταν αδειος. Χτες , ηταν γεματος απο παιδια. Σταματησα σε μιαν ακρη και τα κοιτουσα. Μεσα σε πεντε λεπτα, περασαν απο την σκεψη μου και τα δικα μου σχολικα χρονια. Ηταν ξενοιαστα χρονια. Χωρις σκοτουρες, χωρις προβληματα, χωρις υποχρεωσεις αλλες, εκτος απο το διαβασμα. Θυμηθηκα που ετρεχα και γω μαζι με ταλλα παιδια. Επαιζα. γελουσα, τραγουδουσα. Και τωρα; Τι κανω; Αναρωτηθηκα. Εχω ξεχασει να γελαω. Την σκεψη μου την βασανιζουν τοσα πολλα προβληματα, που το γελιο και η χαρα, εκαναν φτερα. Την θεση τους πηραν, η θλιψη και το δακρυ. Ναι το δακρυ. Πολλες φορες κλαιω , χωρις να το θελω. Πoλλες φορες κρυβομαι. Εξαφανιζομαι και ψαχνω μια γωνια απομερη ,για να μην με βλεπει κανεις και ξεσπαω σε κλαματα. Δεν θελω να με βλεπει κανεις οταν μουρχεται αυτη η επιθυμια για κλαμα. Δεν μαρεσει να με παρηγορουν. Δεν μαρεσει να με λυπουνται. Τωρα, γιατι τα γραφω ολα αυτα; Ουτε και γω ξερω. Αυτο νοιωθω αυτη την στιγμη και αυτο κανω. Ισως ετσι μπορεσω και πεταξω την ταφοπλακα που με σκεπαζει και με πνιγει.

7 σχόλια:

  1. Σιγουρα τα παιδικα μας χρονια ηταν τα καλυτερα αλλα ομως καθε εποχη, καθε περιοδος της ζωης μας εχει την δικη της χαρη, σημασια και ιδιαιτεροτητα. Το παν ειναι να μπορουμε να λαμβανουμε τα μηνυματα της καθε περιοδου της ζωης μας και να της δινουμε αξια ωστε να ειμαστε καλα και να περναμε ομορφα την ζωη μας.
    Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΦΗ ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ,

    ΠΡΟ ΗΜΕΡΩΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ....
    -Λυπάμαι αυτην την γενια που βλέπω να μεγαλώνει.... εχασε οτι σπουδαιότερο ειχαμε εμεις μεγαλόνωντας...
    -Τι ειχατε τον ρωτησα ...
    -Το χαμόγελο στα χείλη μου απάντησε....

    Και ειχε δικιο ! ! ! δυστυχως για μας .

    ΑΓΧΟΣ....ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΡΗΜΑ ΑΓΧΩ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΦΙΓΓΩ,ΠΝΙΓΩ.(ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΑΓΧΟΝΗ).

    ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΩΝΥΜΗ ΠΛΕΟΝ ΑΥΤΗ Η ΛΕΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.
    ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΣ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΙΣΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟ.ΤΟ Γ Ε Λ Ι Ο.
    ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΜΕ ΧΑΜΟΓΕΛΟ.

    ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ...

    ΑΡΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μακάρι να γινόμασταν παιδιά
    και όσο μεγαλώνουμε η επιθυμία γίνεται και πιο έντονη

    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Eγώ έχω λίγα χρόνια απο τότε που σταμάτησα το σχολείο και δεν μπορώ να πώ οτι μου λείπει, μόνο το δημοτικό όπου όλα ήταν τόσο απλά! Μετά αρχίζει το τρέξιμο και το άγχος ακόμα και απο τόσο νωρίς.. Μακάρι να μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω σε πιο ξέγνοιαστες εποχές... Φιλάκια πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω ότι βοήθησε και ο βροχερός καιρός για την μελαγχολία σου Εφάκι!
    Κάθε ηλικία έχει την ομορφιά της, αλλά πάντα υπάρχει νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασαν!
    Κι ας μην το καταλαβαίναμε τότε πόσο πολύτιμα ήταν αυτά τα χρόνια!
    Ισως σε λίγα χρόνια σκεφτόμαστε πόσο όμορφα ήταν τα χρόνια που ζούμε τώρα!
    Καλή βδομάδα, με χαμόγελο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ομορφα που θα ηταν..να γινομασταν και παλι παιδια!!!Διχως εννοιες,αγχη,υποχρεωσεις...μου λειπουν εκεινα τα χρονια!Μακαρι να μη μεγαλωναμε ποτε!
    φιλι γλυκο!καλη εβδομαδα να εχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΕΦΗ...αν και καθυστερημενα θα σου πω οτι τα χρονια εκεινα νομιζω οτι ηταν τα καλυτερα της ζωης μας γι αυτο και γυρναμε συνεχεια πισω ....ευτυχως με τα παιδια πολλες φορες ειναι σα να τα ζω.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αναγνώστες

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
ειμαι φευγατη. ετσι λενε οσοι με γνωριζουν.

βραβειο

βραβειο
πηρα και γω βραβειο απο τον θαναση ευχαριστω

ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΔΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΔΕΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ
ΕΔΩ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤAI ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

ΒΡΑΒΕΙΟ

ΒΡΑΒΕΙΟ
Ευχαριστω τον SKROYTZAKO

BΡABEIO

BΡABEIO
Eυχαριστω τον alterego Γιαννη Παππα την fotini την elph και big mama